2007/May/05

และแร้ววันที่รอคอยก็มาถึง55555

ตื่นๆเต้นวันนี้เดอลิซเต้นครบ7คน แถมเปนงานใหญ่งานครบรอบ1ปีของพวกเรา แอบกดดันนะ แต่ก็เปนงานที่ตั้งใจมากๆ เดอลิซทุกคนพยายามอย่างเตมที่จิงๆ

เช้าก็ไปแต่งหน้าแต่งตัวทำผมที่บ้านเม ได้ช่างทำผมมือโปรคนเดิม จอม S.O.S นั่นเอง(น่ามีรางวัลหั้ยมันอย่างที่พี่เกิร์ลบอก หุหุ ขอบคุนน้าจอม) เดอลิซใช้เวลานานเหมือนเดิม กว่าจะย้ยตัวไปงาน ไปถึงสักพักก้ได้ดูบีอี วันนี้ทุกคนน่ารักมากๆเรย ไม่ได้ดูบีอีนานมากๆ ขอโทดด้วยเต้นดีขึ้นเยอะเรยอ่า ดูสดใสร่าเริงเชียว โดยเฉพาะน้องชายฝาแฝดของเรา กี๋ แว่น หุหุ คนกรี๊ดเยอะเชียว....

พอ3โมงก็ถึงตาพวกเราบ้างแอบตื่นเต้นตอนไปสแตนด์บาย แต่รอวงร็อคนานมากเรยแบบเครียดน้อยลง จากเดินวนไปวนมา ทำสมาธิก้เรยหลุดกระเจิงกันไป เปนโหวกเหวกโวยวายเย้วตามเพลงไปตามฮ่าๆ แต่ก้ช่วยได้เยอะ เพราะตอนขึ้นไปไม่ตื่นเต้นเหมือนทุกๆงานที่ผ่านมา งงเหมือนกัน

เต้นจบ3เพลงแรกเรานึกว่าเราจะตายแร้วอ่า หายใจไม่ได้เรยเพราะไม่มีน้ำลายหั้ยกลืน แถมเหงื่อยังไหลเข้าตาอีก เปนวินาทีที่ทรมานมากๆ นึกถึงหน้าน้องเรยเวลาร้องเพลงเส็ดแร้วชอบกินน้ำ พอช่วงลงไปเปี่ยนเสื้อถึงได้ค่อยยังชั่วหน่อยแอบจิบน้ำทันนิดนึง

และแร้วก้เต้นผ่านไปได้ด้วยดี...รึป่าว ไม่หรอก แงๆๆ แอบหงุดหงิดตัวเองอ่ะที่ลืมร้องเพลงหลายรอบมากที่ต้องร้องรวมๆเหอๆ เต้นผิดด้วย ส่วนใหญ่ผิดขาเพราะพื้นฝืดได้ใจ โฮๆ เส้าๆ อุส่าเต้นอย่างเตมที่ง่ะ ขอโทดน้า

***** แต่สุดท้าย

จบงานรางวัลCover of the Monthพวกเราก็ได้มาครอบครอง อึ้งไปเรยอ่า ไม่คิดว่าจะได้แร้วนะตอนนั้น ตอนแรกที่เรากะเมซี่ไปคุยกะพี่ติ่ง เหมือนเค้าก็หลุดๆมา แต่เราก็นึกว่าคุยขำๆเล่นซ้าอีก

ดีใจมากๆเรยกับรางวัลนี้ 1ปีที่พวกเราทุ่มเทจนได้มันมาอ่า อย่างสมศักดิ์ศรีด้วยรักเดอลิซ และคนที่เปนกำลังใจหั้ยเดอลิซมากๆเรยน้า ขอบคุนจิงๆ

ก้ไม่รุว่าจะได้กลับมาเต้นกันครบ7คนอีกเมื่อไหร่ แต่เราเชื่อว่าต้องมีวันนั้นแน่ๆเรามั่นใจ

แอบหวังว่าจะถึงวันนั้นเร็วๆ เรามีความสุขมากๆจิงๆนะ กับการเต้นด้วยกัน7คน มันเปนไรที่...อธิบายเปนคำพูดไม่ถูกอ่ะ เอาเปนว่ารักเดอลิซที่เปนแบบนี้

ขอบคุนที่ฝ่าฟันกันมาอย่างตั้งใจจิงนะ

***********************

จะไม่ลืมที่เรามีกันและกันในวันนี้

จะไม่ลืมเวลาความสุขที่เราเคยร่วมมี

ต่อจากนี้ไม่ว่าชีวิดจะพบไครคนไหน

แต่ว่าชั้นจะมีเทออยู่เสมอในหัวใจ

เก็บใจไว้ เก็บเอาไว้หั้ยเทอๆเท่านั้น

**************************

เพลงนี้หั้ยเดอลิซ และคนที่รักเดอลิซทุกคนน้าจ้า

2007/May/03

ว่าจะอัพตั้งแต่ม่ะวานแระ แต่เหลือบดูนาฬิกา....เอ่ออ ช่างมันเหอะ5555 (แต่ก็ยังมีอารมเปิดคอมมาเล่นเกม ดูคลิปน้อง อิอิ) ไม่ใช่คลิปโป๊นะ กร๊ากๆ

แบบม่ะวานเปนไรที่แบบระทึกใจมากกะเหตุการณ์ที่เจอ เกือบร้องไห้แหนะ จิงๆก็คลอๆแระ คือว่าม่ะวานนั่งรอรายการบางกอกรามาที่น้องไปออกไง เปนรายการที่เรารอคอยมาเปนอาทิดอ่า(เหมือนเว่อร์ แต่ไม่-*-) ก็แบบเปิดทีวีทิ้งไว้รอเรย แร้วก็มานั่งเล่นเน็ตไรงี้กะลังคุยๆกะแพรวแบบเตือนมันอย่าลืมดู พอกะลังพิมแบบ แพรววว..อีกครึ่งชม.(จะมา อะไรประมานนั้น) .....พรึ่บ.....พรึ่บ.......พรึ่บ....

ไฟดับ....!!!!!! โอ้ววววมันดับอีกแร้ว ดูท่าเปนจิงเปนจังมากแบบเปิดหน้าต่างไป คือมันดับทั้งหมู่บ้านอ่ะ เรานี่แบบช็อค ..ความหามือถือมาดูนาฬิกาไมมันเดินเร็วขึ้นว่ะ แบบจากครึ่งชม.เหลือ20นาทีไรงี้ เราแบบจะร้องไห้

ควานหาโทสับบ้านโทหาแพรว เปนแบบครวญคราง โวยวาย แพรวแบบแกใจเยนๆ มันก็ปลอบเราใหญ่บอกแม่มันด้วย แม่แบบพยายามหาทางช่วยสุดริด ฮ่าๆ แบบวิดีโอที่บ้านก็อัดไม่ได้ด้วยสิทำไงดี รายการเค้าน่าจะมีเก็บไว้ แต่ที่ฮาสุด ไปขอไมค์สิลูก 55555555555555 คุนแม่ขาถ้านู๋ขอจากน้องได้ นู๋คงไม่สนรายการแร้วอ่ะค่ะ ดูตัวจิงคงคุ้มกว่า อิอิ

แต่แระแร้วโชคก็เข้าข้างหลังจากเราเริ่มปลงตก คุยบ้าบอคอแตกกะแพรว ก่อนหน้า10นาที โว้ววววว ไฟมาค่ะ ตื่นเต้นมาก แทบปิดบ้านฉลอง(อันนี้เว่อร์ไป จิงๆ)

สุดท้ายก็ได้ดูสมใจ หุหุ เรากะแพรวเปนแบบเพ้อ น้องน่ารักไปไหน ยิ้มที...ละลายๆๆ

แต่แบบทำเราร้องไห้ตาม ทั้งร้องทั้งหัวเราะเรย แบบรายการนี้ทำเราปรับอารมไม่ทันจิงๆอ่ะ เรียกว่าได้หัวเราะทั้งน้ำตากันไป แต่ดูแร้วซึ้งดี แอบอึ้งตอนที่2ลิงถอดสร้อยหั้ยน้องเค้า ประทับใจๆ คิดไม่ถึงอ่ะ

แร้วช่วงที่สัมพาดพี่แพร น้องแบบง่า ขี้อ้อนไปไหน เหมือนลูกแมวเรย เปนช็อตที่ซึ้งดีๆ ชอบ

********************************************

จบๆเรื่องเพ้อเจ้อของเราไป1เรื่อง ฮ่าๆ รุว่าทุกคนคงเบื่อ แต่พยายามชินเถอะ อิอิ

ส่วนวันนี้ก็อยู่บ้านอ่ะ ไม่ค่อยมีไรทำเหมือนเคย(จะเล่าทำไม)

แต่แบบวันนี้แอบตื่นเต้นน้องเซ็นโทมา แบบบอกว่าขอบัตรคอนทรูให้ได้ เปนคอนที่เราตัดใจไปนานแร้วนะเนี่ยอารมว่าไม่ไปชัวร์ แร้วมันถ่ายรายการแบบ2ทุ่มไง เลิก4ทุ่ม ก็แอบดึก

แต่ในที่สุด..................โชคเข้าข้างอีกเรื่อง แอบทำใจอยู่นานกว่าจะเดินไปขอแม่ คิดว่าต้องบ่นชัวร์..แร้วก็บ่นจิงๆ กร๊ากๆ แม่ก็แบบไปดูไรอีกอ่ะออกทุกวันเรย ไปดูไคร(แม่ไม่น่าถาม น้องเราตอบแทนอ่ะ กอล์ฟไมค์55) คอนก็จะไปดูอยู่แร้วไม่ใช่หลอ ไรประมานนี้ เราเรยแบบต้องนั่งสาธยาย อารมว่าเด๋วจบคอนมันก็จะไม่อยู่แระไปยี่ปุ่นไรงี้ คงไม่ค่อยมีงานหั้ยได้ไปอีก เค้าก็เรยไม่ว่าไรแต่แอบช็อคนิดหน่อยที่แบบไปดูตอน2ทุ่ม เกือบไม่ได้และดีที่สตูดิโอมันใกล้บ้าน...หุหุ

*********************

พุ่งนี้ไปซ้อมเต้นแร้ว ตื่นเต้นๆ ใกล้ถึงวันเต้นจิงระ โฮๆ เราต้องทำได้ เดอลิซต้องทำได้สู้ๆ

เออจะหากางเกงทันไม๊ว้าไม่อยากใส่ตัวเดิมเรยง่า งิ่ดๆ

2007/May/01

ผ่านมา1วันแร้วกับชีวิตที่อายุขึ้นต้นด้วยเลข2 เหอๆ

ก็เปนชีวิดที่ไม่ค่อยจะแตกต่างจากเดิมเท่าไหร่ มั้ง มันก็คงมีอะไรที่เปนผู้ใหญ่ขึ้นบ้าง แต่บางอย่างก็ยังต้องยอมรับว่ายังเปนเดกไม่ค่อยโตอยู่เหมือนกัน เช่น ยังควบคุมอารมตัวเองไม่ค่อยได้ ยังขี้หงุดหงิด ยังเอาแต่ใจ ยังขี้น้อยใจ อะไรแบบนี้ ถ้าจะหั้ยเปี่ยนก็คงยากเพราะไม่ว่าเราจะอายุเท่าไหร่ "เรา" ก็ยังจะเปน "เรา" คนเดิมอยู่ดี แต่ก็คงไม่ถึงขนาดว่าปรับอะไรไม่ได้เรยหรอกนะ เวลาที่ผ่านไปเรื่อยๆคงจะช่วยอะไรได้บ้างนั่นแหละ

วันนี้กับคำถามของพ่อและแม่ที่ถามว่าตกลงนี่มีแฟนหรือยัง มีก็บอกนะ

คำถามนี้เราได้แต่ตอบว่าไม่มี (จิงๆตอบไปตอนแรกว่าไม่มีไครเอา 555)

แม่ก็แบบจิงอ่ะ ไม่ค่อยอยากเชื่อ เหมือนผิดปกติไรประมานนี้ (เค้าพูดเหมือนเค้าอยากหั้ยมีอ่ะ ทั้งๆที่เรารุว่าเค้าไม่อยาก กร๊ากๆ)

พอพูดถึงเรื่องนี้เราก็กลับมาคิด..แบบเราว่ากว่าเราจะมีแฟนเปนตัวเปนตนอีกทีก็คงนานเรยมั้ง เพราะเรากลัวกับการที่จะอยู่กับไครนานๆ ไม่อยากทำหั้ยไครเสียใจอีกแร้วอ่ะ รุสึกไม่ดี เราคงรอจนกว่าจะเจอคนที่ใช่จิงๆมั้ง แต่บางทีเราก็อยากรู้เหมือนกันนะว่าถ้าเราเจอคนที่ใช่แร้วเราจะรู้ได้ยังไง บอกตรงๆว่าไม่อยากเสียงลองๆคบไปแร้วค่อยดูว่าใช่หรือไม่ใช่อ่ะ อยากแบบเจอคนนี้ คบคนนี้แร้วใช่เรยได้ป่าว ไม่อยากมีความทรงจำกะไครมากมายหลายคนอ่ะ เพราะเท่าที่ผ่านมาทุกคนก็ยังอยู่ในความทรงจำของเรา แม้จะดีบ้าง ไม่ดีบ้าง แต่เราก็ไม่เคยลืม ซึ่งเปนไรที่ไม่ดีเรย

เอาเถอะไม่รุจะบ่นทำไมพูดไปก็เท่านั้นมันเปนเรื่องของอนาคตอ่ะ จิงไม๊??

*****************************

วันนี้ได้ดูเอ็มวีแร้ววว ดูในรายการฮัลโหลวันหยุด จิงๆม่ะวานก็ได้ดูแร้วแหละ เข้าเน็ตแร้วดูในทรู แต่มันจอเล็กอ่ะไม่สะใจ แม้ในทรูจะไม่ตัดฉากสุดท้ายของเพลงน้องเราก็เถอะ ฮ่าๆ

ดูแร้วแบบ...ขอเปนมาร์กี้ ฮ่าๆ โดยเฉพาะฉากกอดนี่แบบ โฮๆๆๆ อยากตายยย แต่มาร์กร้ก็น่ารักดีอ่ะ ขำๆ พอเอาหน้ามาร์กี้กะน้องมาใกล้กันเราแบบ น้องหัวโตไปไหน 555 ฮาดี

*****************************

เด๋วเสาร์นี้ก็จะถึงงานเจเทรนด์ล่ะ ไม่รุชื่องานไรเราไม่เคยจำชื่องานที่เราเต้นได้เรยง่ะ ฮ่าๆ แย่จิงๆ แอบตื่นเต้นกับงานนี้เพราะเปนงานแรกและอาดจะเปนงานเดียวที่เดอลิซทั้ง7คนเต้นพร้อมกันทุกเพลง หวังว่าทุกอย่างจะเปนไปได้ด้วยดี สาธุๆ

เสียดายที่งานหน้าเราคงเต้นไม่ได้ เปอร์เซ็นต์สูงมากๆที่จะไม่ได้เต้น แบบว่าติดกิจกรรมรับน้อง แร้วก็ต้องไปองครักษ์ต่อด้วย เส้าใจๆ คิดว่าเดือนนี้จะได้เต้น2งานซะอีก แบบที่ครบ7คน T^T ไงก็งานที่จะถึงเราก็จะทำให้ดีที่สุดล่ะกันน เตมที่ๆเพื่อเดอลิซ เย่ๆ ไงก็อย่าลืมไปดูกันน้า 14.50น. ที่MBKจ้า

******************************

ทิ้งท้ายด้วยเพลงละกัน

เก็บดอกไม้รอคอยเพื่อไครสักคน

ที่ไม่รุว่าชั้นจะเจอเมื่อไหร่

กลีบดอกไม้รอวันเวลาจะโรยร่วงไปต่างอะไรกับใจที่มันยิ่งเหงา

และถ้าไครถามว่าชั้นจะมอบหั้ยกับไคร

คงได้แต่แอบยิ้มและแกล้งทำเปนเขิน

แต่ในใจของชั้นนั้นมันเส้าเหลือเกิน ถ้าไครบังเอินได้รุความจิง

ว่าซื้อกุหลาบหั้ยตัวเอง ชั้นซื้อกุหลาบหั้ยตัวเอง

ต้องทนเดียวดายวังเวงอย่างนี้

จะส่งความรักไปหั้ยไครเมื่อคนๆนั้นไม่เคยมี

บอกรักตัวเองอีกทีนะเรา .....